Van joch Svekke kreeg ik de bedenkelijk eer “het stokje” van hem door te krijgen, een stokje waarover hij eerder al pathetisch tegen me deed omdat ie het van ene Bruno Segers (niet te verwarren met Bruno Debbaut of Bram Spiessens) kreeg. Het gevolg is dat ik nu 5 zaken moet openbaren die niemand weet, hetgeen ik vanzelfsprekend niet ga doen (schokkende zaken als zingen in Schuif Af, gewezen fan zijn van Willy Sommers en momenteel van Walter Michiels en Jacky Lafon, zal waarschijnlijk ondertussen toch niet meer schokken) maar graag (?) deel ik de volgende (on)aardigheden met het virtuele forum…

5 dingen die je misschien nog niet wist en waarschijnlijk nooit wou weten…

1/ Rieten kerkstoeltjes.

Een klassieker bij mijn voorgangers is dit soort verhaaltjes. Dingen van vroeger, die men helemaal niet zou verwachten van de persoon die je nu bent…

Ik heb vroeger nog gezongen in het koor van de kerk, weliswaar slechts één keer (een valse noot). Dat het bij één keer gebleven is, kwam – shame on my and my family – enkel en alleen omdat ik met mijn knieën op een rieten kerkstoeltje moest zitten tussen de liederen door, met als gevolg dat een rietachtig drukwerk mijn knieën en onderbenen verfraaide.

Dat ik ondertussen fuckin’ vrijzinnig ben ensow, dat is geen gevolg, hoop ik en denk ik.

(pijnlijk)

2/ Pannekoeken!

Vele fijnerds zullen dit wel van me weten: ik heb de afgelopen weken (en eigenlijk zelfs maanden) constant zin in pannekoeken! Echte pannekoeken! Geen pannekoeken van de Spar (keidun en met duizend gaatjes erin), maar echte, artisanale genialiteit. Met echte eieren van echte kippen.

Tijdens de vakantie en erna ben ik – gelukkig maar, de frustratie zou anders groot zijn – dus met verschillende mensen een heerlijke pannekoek gaan eten, in Gent, maar ook in Brussel en aan de kust!

Nodig me in het voorjaar dus, via mail of sms uit, op een versgebakken panenkoek and I’ll be there.

Ik wil trouwen met iemand die goed pannekoeken kan bakken. Met of zonder tussen-n!

En ik heb er gisteren nog gegeten. Lekker!

(van Emanuel kreeg ik een pannekoek aan de kust)

3/ Ik heb een zus.

Voor de vrolijke lieden die de afgelopen jaren aanwezig waren op mijn candlelight BBQs, is dit niks nieuws meer: ik heb een zus en ze rockt. En nu is ze op reis (maar ondertussen blijft ze flink op mijn mensen-pagina staan)! Hip!

(je mag haar “Lien” noemen, das altijd vriendelijk)

4/ Reflectie.

Meermaals heb ik al pathetisch gedaan over mijn favoriete annex romantische plaatsen in Gent, zoals de bankjes tegen het Grootvleeshuis, Portus Ganda en ga zo maar fijn door en al. Als ik echter wil nadenken enzo, dan trek ik elders heen: naar het Noorden! Naar de Brugse Poort (als in “Zuurstof voor de Brugse Poort”), naar het Rabot (als in “Bruggen naar het Rabot”), naar de buurt van de Haven en ga zo maar verder (naar het Noorden dus).

(fijne zuurstof, jom!)

5/ Leuven

Ik heb geen viscerale aversie van Leuven! Echt niet. Vroeger (in 2002 en 2003) kwam ik er zelfs heel vaak en nu ook soms nog, om te verpozen met “mensen” van LOKO (bijv. met Patrick-Cabana en Frederiek-de-getalenteerde en vroeger met Jeroen-de-opstoker) en om Hannes-de-coolerd (en soms ook anderen) nog eens terug te zien. Tis toch?!

(aangezien er in Leuven natuurlijk wel niks te zien is, deze fijne fotow van Bxl)

Ik geef mijn stokje graag door aan mensen die wel iets te vertellen hebben, nl. mijn persoonlijke keuze voor blogger van het jaar, nl. Ir. Peter Dedecker, aan Vlaams Parlementslid Jan Roegiers, omdat de mensen zulke dingen willen weten tegen de kiezing en aan Gijs Verbeke om mijn laatste punt kracht bij te zetten aangezien Frederiek Vermeulen liever slaapt dan te bloggen.

Studentenvertegenwoordiging op Vlaams niveau:

5 voor 12

Het opstappen van de Leuvense Overkoepelende KringOrganisatie (LOKO) bij de VVS, alsook het mogelijke vertrek van de VUB-studentenraad en de openlijke onvrede bij de studentenraad van de Hogeschool Gent (HGSR) zal niemand die mijn nota “VVS. Vereniging? Studenten?”[1] omtrent de twijfelachtige werking van VVS las, verbazen. Ik onderschrijf dan ook volledig de analyse die LOKO maakt in haar persbericht, aangezien deze volstrekt overeenstemt met de uitvoeriger uitgeschreven aanklachten in mijn eigen tekst (a-democratische en anti-democratische werking, incompetentie…). Dat VVS deze kritieken negeerde, me probeerde te beschadigingen bij de Gentse Studentenraad en schorste, hoewel dit statutair onmogelijk bleek, versterkte enkel de verschillende elementen van mijn these. De geschiedenis herhaalt zich dezer dagen in die zin dat VVS opnieuw overgaat tot stemmingmakerij jegens de kritiek uitende instanties, in dit geval LOKO.

Beter dan te schieten op de pianist, zou men bij VVS eindelijk het eigen functioneren eens in vraag kunnen stellen, de hardnekkige inmenging van de Raad van Bestuur (en staf) bij standpuntbepaling in het bijzonder. De credibiliteit van VVS heeft immers meer dan ooit door de recente gebeurtenissen een knauw gekregen en dit is heel erg jammer voor de Vlaamse studenten, wier belangen VVS hoort te verdedigen, maar evenzeer allerminst onterecht.

Het wordt tijd dat de studentenvertegenwoordiging op Vlaams niveau zich opnieuw gaat richten op haar enige doel, namelijk het werkelijk verdedigen van de werkelijke belangen van de Vlaamse studenten op Vlaams niveau. Als VVS hier in de toekomst een rol wil blijven spelen, dan lijkt het me vijf voor twaalf. De ramen moeten opengegooid worden en wel dringend. Graag speel ik een rol in een bredere, open reflectie over studentenvertegenwoordiging, in de werkelijke zin van het woord, op Vlaams niveau. De vraag of VVS van binnen uit kan, dan wel van buiten uit moet hervormd worden, is daarbij zeer pertinent.