Stijn's profilestijnbaertPhotosBlogLists Tools Help

Blog


    April 27

    Geen grote studentenleiders meer?

     

    Het enorme succes van het studentenprotest in Gent (10.000 studenten betoogden tegen outputfinanciering, onderfinanciering voor de UGent en het stopzetten van financiering van de manama-opleidingen) is voor vre vre grote mate te danken aan één persoon en niet de minste: Hans Pijpelink. Deze Zeeuwse Vlaming coördineerde en mobiliseerde massaal ende prachtig. Hans verdient hiervoor enorm veel appreciatie. Ik twijfel er geen seconde aan dat geen enkele Gentse student tot een soortgelijke mobilisatie in staat was geweest. Geen enkele! Het was vandaag meer dan ooit een eer een vriend van hem te zijn. Hans rules en al. Als ge hem moest tegenkomen één dezer, aan een vuile cantustafel, ergens in de Vermeylen of de Therminal, of in de kelder van de Heymans, geef hem een schouderklopte (best niet op zijn rechterschouder want die doet het even niet zo goed) of – als je een fris exemplaar bent van het vrouwelijk geslacht – een innige knuffel.

     

     

    Eigenlijk is Hans al een aantal jaren dé student onder de studenten. Sans doute. Hij duikt overal op waar het bier vloeit, was zo’n twee jaar zowat op zijn eentje een draaiend FK (overkoepeling van de studentenkringen) en vormt momenteel met Nicholas Courant een haast perfecte DSA-tandem. Qua daadkracht behoort hij ook als studentenvertegenwoordiger (in Faculteitsraad Wetenschappen, Onderwijsraad, GSR, VVS) tot de UGentse top5 (cool he). Hans heeft me samen met Bert De Visscher overtuigd dat een brug slaan tussen studentenkringen en studentenparticipatie zeer zinvol kan zijn en al. Studenten mogen Hans op elk moment lastig vallen met hun problemen en doen dat ook. Al een geluk dat hij niet veel slaap nodig heeft zodat hij voldoende uren de tijd heeft om zich de benen vanonder het lijf te lopen (hoewel… lopen… zelfs voor een tripje van het Studentenhuis naar het Rectoraat neemt hij de auto).

     

     

    Ik hoop dat Hans nog vele jaren zal rondlopen in de Gentse studentengemeenschap. Niemand kan er aan twijfelen dat hij en niemand anders de meest aanwezige (nou ja, in bepaalde opzichten toch) Gentse student van dit decennium zal zijn. Waar hij is, hangt er studentikositeit in de lucht en wordt er gelachen. Amai, mijn gedacht! Misschien moet hij later maar de Salamander overnemen…

     

    De onbaatzuchtige manier waarop hij de betoging van vandaag orchestreerde, zijn onvoorstelbaar harde werk in de schaduw van Nicholas Courant om het Studentenhuis geopend te krijgen… Hans verdient verkozen te worden tot Gentse student van het jaar!

     

    April 04

    Telefacts weer beter dan In De Gloria: Schlagerfans

    Na de eerdere sublieme reportage over het lawaai van kindercrèches heeft Telefacts deze week weer uitgepakt met een reportage met een hoog In De Gloria - gehalte, ditmaal over het Schlagerfestival.
     
     
    Ge spoelt best door naar 11 minuten en 11 seconden ofzo.

    Ga zitten en geniet van Laura Lynn's grootste fan en de manier waarop hij typt en thuis haar nummers nazingt en van een vrouw die zich de grootste fan van Willy Sommers noemt, een Willy Sommers-taart eet, maar nog niet eens begrijpt hoe "Als een leeuw in een kooi" in elkaar zit. Geniet verder van hoe Eddy Wally met zijn trofee rondloopt, hoe Laura Lynn niet kan verbergen dat ze enkel sympathie faket (al een geluk dat Het Laatste Nieuws vandaag mijn lezersbrief heeft gepubliceerd, zodat de mensen weten hoe het echt in elkaar zat!) en hoe Jimmy Frey koel analyseert.
    April 02

    Subliem Schlagerfestival

    Gistre ben ik met Patrick van LOKO naar de Limburg getrokken voor het Schlagerfestival en het was er knal op. We hadden het geluk op de tweede rij (op amper een drietal meter van onze helden) te mogen plaatsnemen en al. Een halfuurtje later dan voorzien mocht Willy Sommers met "Als een leeuw in een kooi", hét nummer van mijn prille jeugd, dat ik vaak playbackte op feestjes en al, het eerste Schlagerfestival openen. Wow, da was er echt ni naast. De sfeer zat er direct kweeniehoehard in.
     
    Daarna passeerden nog vele good olds (zoals Jimmy Frey en Nicole en Hugo). Daarnaast waren er ook revelaties als een geëmotioneerde Koos Alberts die subliem optrad vanuit zijn rolstoel, dat schitterend deed en tijdens de finale zalig een seconde of twee met zijn duim naar me wees; ook Jannes met "Ga weg" was best te pruimen.
     
    Voor mij was het hoogtepunt vanzelfsprekend Eddy Wally die met zijn "Valencia" opnieuw de zaal deed ontploffen en werkelijk hilarisch punten gaf aan het publiek toen ze zijn refrein moesten meebrullen en daarbij de meisjes 'licht' bevoordeelde. Eddy leek in het begin wat onzeker, maar hij blijft de allerbeste entertainer die ik ken.
     
    Het festival kende in mijn ogen slechts twee mispunten, nl. Anne De Baetselier (een walgelijke miss in verval die de sfeer met haar dwaze aankondigen telkens doorbrak en de aandacht op zichzelf gevestigd wou) en Laura Lynn (de verwaande trut had echt geen voeling met het publiek). 
     
    Soit: tbelangrijkste was de sublieme sfeer (Jimmy Frey die al dansend met Koos Alberts rondreed op het podium beelde dat perfect uit). Zowel voor het festival als na het festival werden we aangeklampt door de VTM voor een interviewtje, maar gelukkig werd daar niks van uitgezonden. De VTM was gisteren nochtans cool.
     
    Na nog even op de afterparty te hebben rondgehangen, zijn we dan terug naar Brabant (ik moest Patrick thuis afzetten, de jongen heeft streken) en Oost-Vlaanderen gereden. Dat in de koffer zich een aantal zakken met nieuwe Diesel- (o.a. de lang gescoute Rumbum-broek) en gstar-spulletjes bevonden, die ik eerder de dag kocht in Maasmechelen, alwaar Pim en Katerine net de Fashion Point binnengingen toen wij buitenkwamen, versterkte het tevreden gevoel waarmee ik rond den drieën mijn bed inkroop.