Ik krijg nog geregeld vragen over deze weblog. Deze weblog is dood. Gelijk die mengsen op het kerkhof, maar dan een beetje erger. Ik blog tegenwoordig op http://stijnbaert.wordpress.com. Misschien kunde tons daar eens gaan zien.

 Zoals jullie weten, blog ik sinds heden op http://stijnbaert.wordpress.com. Nu, veel te weten valt daar voorlopig aan. In elk geval: voor de gelegenheid een dubbelblogje...

Eigenlijk verbazend dat ik dit jaar via mijn weblog veel minder informeerde over Student Kick-Off, want het wordt dit jaar, bij de tweede editie, echt nog grootser, nog Gentser en nog feestelijker. Soit, informeer uzelf: http://www.studentkickoff.be.

In elk geval: vanaf vannacht springt ook JIM - hell yeah - op de kar met 84 spots voor Student Kick-Off. Tussen de Brabanconne in Jump-style krijgt cool Vlaanderen nu ook de line-up van Student Kick-Off te horen. Which is nice.

Hier kun je een wmv-versie bekijken:

http://studwww.ugent.be/~sbaert/SKO.wmv

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=umuTYCyVxo8]

Hier ook de presentatie die Lucia (Cel Muziek) en ikzelf zullen gebruiken bij de persvoorstelling morgen tijdens de wekelijkse persconferentie van de Stad Gent.

Trouwens: we zoeken nog altijd medewerkers. Wie zin heeft om mee zijn schouders te steken onder het grootste studentenevenement van Vlaanderen, mailt naar medewerker@studentkickoff.be. Vele cadeaus (eten, t-shirts, een medewerkersfeestje met Bobby Ewing...) zullen uw deel zijn. En mijn eeuwige dankbaarheid natuurlijk ook.

Ze zijn weer voorbij die mooiste Feesten. Voila voila voila, een paar categorietjes om te onthouden:

 

 

1. Destination Calabria
2. Le lac de Michel Sardou
3. Oyalele

 

 

1. Frieten
2. Smsjes (ik schat zo'n 2x400-tal)
3. Testosteron

 

 

1. GENTSEUH... FIESTE!
2. Een fleske bananenjenever met Klaas en Brecht
3. Een dul frietje

 

 

1. Haasje-over-wippen
2. Hans Pijpelink in het midden van de nacht opbellen
3. Nicholas en zijn botram

 

 

1. Walter 'Pico' Michiels wordt door zijn eigen advocaat (met de naam (!) Carl Hubrechts - wie verzint zoiets?) als enige negatieve punt zijn "ietwat clowneske gedrag" wordt aangewreven: "Een neef van mij volgt al drie maanden een cursus om cliniclown te mogen zijn. Wel, Walter Michiels heeft die kwaliteit van nature in zich." Eerder in het artikel had Walter reeds laten optekenen: "Eindelijk hebben ze toch besloten dat het niet kan om zo'n kleine garnaal als ik in een tomate crevette te stoppen!"
2. Yves Leterme zingt de Marseillaise wanneer Waalse journalisten hem om de Brabanconne vragen en wil de arbeidsmarkt activeren door de werkloosheidsuitkeringen te verhogen.
3. De Yucca moest gekuist worden.

 

 

1. Een etentje bij Hannesserd thuis!
2. Een spagetti-avond door Svekke.
3. Geen BBQ bij Nicholas.

 

 

 

1. Stukjes voor Gentblogt: [Spaans Krijt] [Van Brugse Poort naar Rabot: als een feniks uit zijn as] [Milk Inc in concert]
2. Mijn Feestendagboek
3. Een paar fotows: facebook

 

 

1. Stefaan, Bram, Nicholas
2. Pieter, Kathleen, Mathiës, Matthias, Mattias, Klaas, Brecht, Sven, Marc en Marleen
3. Bert, Steven, Peter, Jonas1, Jonas2, Lien, Lynn, Robbrecht en Hannes 

 

 

Gisteren waren we van in het begin toch serieus met ons gat in de boter gevallen he zeg! Regi, God en in bijberoep ook frontman van Milk Inc, zat te eten in de Rechtvaardige Rechters samen met ons:

 

 

 

Dag7 gaat verder! Met om 9h 's morgens de start van de kuisdag van de Yucca. De Yucca is het café van de VEK, de studentenclub van de economie en de VEK is cool. Als praesidiumlid kon ik op die kuisdag natuurlijk niet ontbreken. Het werken was hard, vre hard en mijn stem was weg, vre weg. Maar! Het was fijn om tussen het kuisen door toch met een aantal mensen eens meer dan twee obligate zinnen te wisselen. Rond 21h kuiste ik in de Yucca mijn schup af, enkel verlangend naar mijn bed. Het gevolg is dat ik vandaag uitgerust en wel naar de Fieste trek. Muzikaal alleszins het hoogtepunt van de tiendaagse, met de twee halfgoden die Vlaanderen rijk is: Gabriël Rios en Regi. Of Stefaan en Pieter. 

 

Een stuk op vijftien flessen. Dat was de vangst van de GSR-afspraak op Portus Ganda. Er werd gedrongen. Er werd geroepen. De sfeer zat er meteen écht in. Alleen jammer dat Bram Spiessens een volle fles van Betty hare cider over mij spoot vanuit één of andere ceremoniële bekommernis. En dat Kathleen De Donder weer vre mysterieus zat te kijken en wat minder opgezet was met mijn boxer van gisteren (althans met de kleur ervan). Ronduit verbauwereerd was ze pas - even vooruit lopend - in de Duveltent, maar dat had evenveel met de boxer van Mattias Willems te maken als met de mijne. Wat ook jammer was, dat Jonas Riemslagh niet alleen zich drie kwartier op een andere kaai verschool in de overtuiging dat dat moeras aan Van Eyck de Portus Ganda was, maar ook later nog es "voor een uurke vertrok". Komaan he zeg. Alle alle alle. En Ellen Carton... Nou ja... Die was gewoon zichzelf. Daarnaast was het ook een domper om de feestvreugde dat Dagmi en Rien én - n lekker chiasme - Kathelijne en Denis enkel hun eigen flessen wouden uitkuisen. Matthias Laevens verpestte ook de halve boel door 10 minuten telefoontijd met Kathelijne nodig te hebben om Portus Ganda te vinden. En Mattias Willems, die was al zat bij de eerste druppel. Ferm belachelijk. Alleen Thomas Wielfaert zijn pubernavel was zoals het hoort. En toch was dit een schitterend begin van een fenomenabele avond, die kan concurreren met de zaterdag, de zondag, de maandag, de dinsdag en de donderdag als beste avond. En Bram Spiessens ging - voor één keer letterlijk - op zijn muile bij het (het is uitgegroeid tot de klassieker van de Fieste, want eerder deed ik het o.a ook al met Klaas 'n Brecht en met Robbrecht) haasje-over-springen. Lachen!

Vooral daarna in de Duveltent was het mooi en - Lien Coenen zei het letterlijk - redelijk surrealistisch. De twee Matthiasen die grote plannen smeden en elkaar daarna een paar keer binnendoen, tis niet min. En alle voorgenoemde meisjes deden ook al behoorlijk sexpoeserig. Twas daar ne zwoele boel in dat zottekot. En de muziek was weer seignante! Voila voila. Alleen: ik kan het u niet bewijzen. Want Peter Dedecker was er niet. En Begijntje Renneboog zat daar voor veel tussen. Maar! Ik heb mijn vrinden wel verbaasd! Door een alternatief voor de Dulle Friet aan te rijken met échte frieten, net zo écht als de door Joke Renneboog gewenste hamburgers.

Et Jean Sans Peur... Il n'avait pas de peur. Ce qui était chouette. Chouette!

En ja hoor. Dag Zes werd zoals hij moest zijn: ne perfecte Fiesta-avnndç!!!! AMai! Eerst zijn we wat gaan eten bij dinges, De rEchtevaardige rechterts: twee lasagne's (stefaan en robbrecht), twee sapgettiit's (nic en matthias), ne tagliatelli met kip (ik) en dan zijn we naar T Hof van commerce geweest op Pole Pole; niet hun beste optreden. Maar! De drank was goed. En dan was het tijd voor de Duveltent. Magnifique! Extraordinaire! Merveilleux. Vachement Degoulace! Echt! Alle songs. Alle sfeer. En! Door omstandigheden ook Dubbele Duvels: twee Duvels in één Duvelglas. Haha! De fotows van Peter Dedecker volgen. Want Peter trekt beter. En Nic, die wist waar de Duveltent konden verderzetten. In de Planchee. En twas waar ook. Maar! Eerst was het tijd voor een Dul Frietje. Dat enkel buiten kon gestoken worden. Aja! Maar! Nicholas wou liever ne botram mee uuflakke en dat was blijkbaar zo immens goed dat hij daarna nog de helft van onze frieten heeft opgegtene. Amai! En dan. Na de Plancké. De Vlasmarkt. Aja! Amai. Twas tof.

 

 

En nu de foto's:

 

 

 

 

 

 

En Bert De Visscher had ook nog tegen "die bel" geplast.

 

De woensdag zou een rustdag worden en het is een rustdag geworden. Voila voila voila. Het enige wat ik gisteren gedaan heb, is geslapen, pompelmoessap gedronken en herlezen. Om 19h heb ik deelgenomen aan de wandelinch "Van Brugse Poort naar Rabot: als een feniks uit zijn as" met als gids Paul Pas, een man wiens kennis ik serieus benijd. Ik moest hierover een stukje schrijven voor GentBlogt en Peter Dedecker moest fotows pakken. Ge kunt het u voorstellen. Paul Pas bracht ons bij de knapste industriële sites van de wereld en Dedecker trok enkel standbeelden en huizenrijen. Maar ik heb niks gezegd. En in het vuistje gelachen.

 

Degene die mij eerst mailt (Stijn.Baert@UGent.be) in welke straat onderstaande foto genomen is, trakteer ik!

 

 

 

Daarna zijn Stefaan en Fanny nog op mijn kot langsgeweest met fijne geschenken. We hebben daarbij niet nagelaten op maandag te bespreken, met nadruk op het verwerpelijke gedrag van Bert De Visscher - mij zomaar negeren in de Duveltent - en het geniale gedrag van Nicholas Courant - met zijn laserpointer. En Fanny heeft - een Amaretto later - mijn collectie jassen staan uitlachen.

Vanavond wordt een fenomenale avond. Ik voel het. Stefaan, Nic, Robbrecht, Laevens en Bert worden waarschijnlijk het gezelschap. En de Duveltent wordt aangedaan. Ditmaal vooraleer het klokje 01:00 geslagen heeft. En het hogere doel is Nicholas een BBQ ontfutselen. Want die jongen is daar wreedaardig goed in. 

Er zijn zo van die klassieke grootse avonden op de Feesten. Tradities. Gisteren was een combinaison van tradities. Voila voila voila. De eerste traditie was het gezelschap: de Klaas-Brecht-avond kent al zijn derde uitgave en ook vorig jaar was Sven erbij.

 

 

De proloog werd dit jaar ingevuld door Hannesserd, die voor mij bij hem thuis een potje gaat koken. En de proloog was ook ne vre goeie aperitief. Een blauwe fles. Soit...

 

Difficulteiten! Eddy was volzet. Geen erg. Hij komt terug op Student Kick-Off. En! We konden ook van dit gat gebruikmaken om een andere traditie dubbel te laten geworden en al enzo: het drinken van bananenjenever aan dé nachtwinkel. En dan Haasje-over spelen. Allemaal vre cool. Net als ne keer op tijd naar de Duveltent kunnen trekken, voor meer dan twee uur dus. En twas weer in orde. En de zieke van twee dagen geleden kwam me ook eens opzoeken. En genezen dat die was! Daarna zijn we nog naar een lekkere frituur getrokken en hebben we de avond tegen alle tradities in al om 4h30 ofzo afgesloten. Maar twas weerom heftig. En Sven gaat voor ons koken. Bij mij. Which is nice.

 

Trouwens: one moet stoppen met andere hun broek af te trekken voor de foto, want zo lijkt het of die anderen hun polo te kort is. En te korte polo's das echt niet te accepteren:

 

Voor de maandag lag het gezelschap ook al vast. Rond de negenen gaf ik me naar de Misquito Coast alwaar Stefaan, Nicholas, Marc en Marleen al stevig aan de drank zaten. Een gerucht als zou Marc een paar dagen tevoren "met een dubbele tong gesproken hebben" werd eerst volledig ontkend (hij was het huis niet uitgeweest) en dan quasi volledig bevestigd (tot 3 uur waren Marc en Marleen op stap geweest). Later op de nacht - de maandagnacht, waarover het hier gaat - maakte ik ook kennis met een dubbele tong; de mijne. Na de Misquito Coast trokken we naar de Limonada en ik had toch al een Duveltje of 4 op toen we Bert's Duveltent betraden. Het moet gezegd zijn: Bert De Visscher coördineert socialer als Nicholas en Stefaan erbij zijn. De selectie nummertjes die we tussen 2h15 en 3h nog te horen kregen was lang niet slecht! En daarna nam Nic ons nog mee naar de Suite 16 om te eindigen daarna op de Vlasmarkt waar ik Nic en Stefaan recht tot bij Peter Dedecker leidde die eerder al deze mooie foto nam in de Duveltent:

 

 

Vre handig, zo'n heuptasje met een fototoestel erin! En daarna is Steven mij nog komen bezoeken. Want die was truch van op reis. Ge kunt u dus voorstellen dat het weer een fijne nacht is geweest.

Twas weer in orde he zeg, maar ook een beetje melaats. Niet alleen werd ik gistre te vieren 's middags gewekt door Peter Dedecker, Bram Spiessens en een meisje - hetgeen allemaal zeer schrikken en zeer melaats is, zeker als ze alcohol weigeren maar om Gaston en Leo vragen. Bovendien was mijn nachtcompagnon, de gestalke heer rodreguez, die ik al een half jaar niet had gezien, zo ziek als een paard. Toen hij toekwam. Een maxi - cuba libre was het al beter en een fleske van Betty hare cider aan Portus Ganda deden de rest. Uiteindelijk was de jongen fit genoeg om de Duveltent eens binnen te wandelen en zich direct 2 Vedetts (de Duvels waren op aan het kraam van coördinator Bert De Visscher) tegelijk te laten trakteren door mij. Een Duvelke (aan een kraam met een serieuze coördinator) later zijn we naar mijn kot getrokken en hebben we op mijn vensterbank nog wat zitten mijmeren over hoe schoon de graslei toch wel niet is bij nacht, Amaretto nippend. Tegen te vijven (te zessen?) was het dan tijd om in bed te gaan liggen.

 

 

 

 

Voila. Dag 1 van de Fieste zit er al op. De bedoeling was een rustige dag, maar aangezien de trams als reden toen ik naar mijn kot stapte, is dat blijkbaar niet gelukt. Het werd een prima nacht zoals het de bedoelinch is. De parade was okee, het aperitiefke met Sander diene kleine en Zeno diene grote ook. Bram was daarna in form en ik ook. Het GENTSEUH... FIESTEUUUUUH! - mechanisme werkte nog perfect. We trokken van mijn kot (ne Eristof Fire en ne Cuba Libre) naar de Monopol (een glas ruuje wijn), naar Bert's Duveltent (ne Duvel), naar t Baudelopark bij de echte Gentenaars (een fleske Vanillejenever), naar de Charlatan (een pintje een een Eristof Fire) naar de Duveltent (twie Duvels) naar de Dulle Friet naar de Vlasmarkt. De muziek in de Duveltent was weer in 2/3 maar 3/3 in orde. Da vree blond meiske was er ook. En ik de Dulle Friet waren Kathleen en Michiel en Ellen Carton. En Kathleen keek vre mysterieus op de Vlasmarkt. En andere mensen ook. En Peter Dedecker dook op op de Vlasmarkt. Met zijn fototorstel. En nu ga ik nog wat pompelmoessap smullen en slapen. Sowieso. Ne keer zien wat dat geeft. Merci Bram. Merci Vre blond meiske. Merci Peter. Merci Kathleen. Merci Michiel. GENTSEUH... FIESTEUH... Ten enen aan de Duveltent aan den trap nabij de Passion. Sowieso. Veel blaaie gezichten.

 

 

Dit stukje, dat een satirisch eerbetoon beoogde eerder dan het verspreiden van leugens, werd verwijderd op vraag van de heer Danny Fabry. Zie ook hier.

Enkele impressies bij een verkiezingszondag.

 

 

Ik heb gisteren de verkiezingsuitslagen van 12h tot 23h gevolgd op VRT. Het is moeilijk te rationaliseren waarom, maar ik heb er - opnieuw - ongelofelijk van genoten. Enkele zaken die mij zijn opgevallen:

 

* Maya Detiege die er als de kippen bij was om te verwijzen naar Christine Van Broeckhoven als grote schuldige voor de SP.a-afgang.

 

 

* De manier waarop Bart De Wever Jo Vandeurzen wegduwde om na Yves Leterme aan het woord te mogen komen. Ik vond de overwinningsspeeches van het Vlaams kartel trouwens ondermaats.

 

 

 

* Stefaan Declerck die van mening was dat hij in 2003 de grondlegger was van dit succes, met zijn “project met mensen en verbondenheid” waarvan niemand de inhoud uit zijn wolligheid kon ontrafelen.

 

 

* De eerste commentaar van Bart Somers, die tot driemaal toe stelde met opgeheven hoofd de uitslag te aanshouwen GEZIEN de winst van Dedecker en het globale verlies van paars. Ik ken natuurlijk de agenda van Somers niet, maar voor mij was dit volstrekt onbegrijpelijk.

 

* De opgaande trend van Groen! doorheen de uitslagen.

 

* Danny Vandenbossche!

 

 

* Het feit dat Leterme al sprak over “een *moderne* staatshervorming”. Slikt hij nu al beloftes in?

 

* De Gentse fans van Freya Vandenbossche in de Zebrastraat die zich onsterfelijk belachelijk maakten door de afgang van SP.a te begeleiden met euforisch gezang en minutenlang handgeklap. Een supportersmenigte als metafoor voor hun heldin, het is fraai. Ik hoop dat Gabriël Rios de eer aan zichzelf houdt en verhuist uit de straat die nu voorgoed bezoedeld is.

 

* Het brein (dit heeft me niet verbaasd, maar het is me wel weer opgevallen), de openhartigheid en de correctheid van Johan Vande Lanotte. Hopelijk ziet hij in dat de keuze voor hem, maar wel de (zijn?) keuze van de afgelopen jaren voor incapabele zonen en dochters en goedkope schoonheden, de SP.a de das omdeed.

 

* De running joke van het programma: de wijze man van de gevangenis van Dendermonde die de bevolking na de ontspanning van 28 gevangenen als reactie de volgende tip meegaf: "de ogen openhouden en de deuren zoveel mogelijk sluiten".

 

* Het emotionele betoog van Ulla Werbrouck dat vond dat "degene die het niet willen, het maar moeten steken waar ze het niet willen".

 

* De vele benamingen voor Jean-Marie Dedecker: Uylenspiegel (door de stilaan legendarisch wordende Pol Vandendriessche), Cola Light (door Herman Decroo), Robin Hood (Carl De Caluwé), reservewiel (Dedecker zelf), Vlaamse Pim Fortuyn (Tindemans).

 

 

* Het medeleven van een haast wenende Kathleen Cools jegens de SP.a.

 

* De schijnbaar gemeende dankbetuigingen van Verhofstadt naar het plebs toe.

 

* Het mooie pak van - het moet weer niet lukken - Karel "ik klamp mij wel vast aan de macht samen met Patrick" De Gucht en het lelijke vissershemd van Jos Geysels.

 

* De nederlaag voor de – zelden zo’n eufemisme gebruikt – onverantwoordelijke PS (YES!). De nederlaag van het Vlaams Belang (YES! YES! YES!)

Volgens mij valt het verlies van SP.a-spirit - en dat van Open Vld - veeleer persoonsgebonden dan inhoudelijk te verklaren. Zoals ik eerder schreef, kon ik me inhoudelijk min of meer vinden in het Vld-programma, maar kon ik een stem op een senaatslijst waarop Verhofstadt, wiens verwezenlijkingen omgekeerd evenredig bleken aan zijn beloften, prijkte, niet over mijn hart krijgen. Mijn stem voor SP.a-spirit voor wat betreft de senaat was dan weer enkel mogelijk wanneer ik de kamerlijst voor Oost-Vlaanderen van dit kartel verdrong. 

Het verlies van SP.a-spirit is mijns inziens te verklaren door de keuzes die de SP.a de afgelopen jaren maakte voor incapabele zonen en dochters, voor bedenkelijke babes en gepushte jongeren. Peter Vanveldhoven en Bruno Tobback hadden dan wel een bekende vader, politiek wogen ze toch heel wat lichter dan hun voorgangers in de federale regering. De manier waarop een - vergeef me het woord, maar in dit geval is het nog een understatement - rund als Caroline Gennez de afgelopen jaren door de strot van Vlaanderen werd geduwd, is een ander voorbeeld van een keuze van de partijtop op basis van god-weet-wat. Voor Kathleen Van Bremt geldt hetzelfde. Daarnaast koos men voor een begrotingsminister die de vierkantswortel van 25 schuldig moest blijven en enkel bij gratie van haar kabinet niet elk uur een flater beging. Het absurde feit dat sommigen vanavond een interview met haar opluisterden met euforisch geroep en applaus, geeft echter aan dat ze zich niet enkel met capabelen omringt. Ik was echter blijkbaar niet de enige die zich stoorde aan de kinderachtige retoriek van het laatstgenoemde vrouwelijke trio met veel "en-en-verhalen" en vooral veel "hihi" en "hehe" zoals in "Jah, Vera, als ze vinden dat wij niet capabel maar wel plezant zijn, dan moeten wij eens samen dringend op café... hehe... hihi". In elk geval is een verkiezingsuitslag zoals deze niet verwonderlijk als je overstapt van een sterke equipe Vande Lanotte - Vandenbroucke - Luc Vandenbossche - (Vlaams) Landuyt - Stevaert naar het... euhm... allegaartje Freya Vandenbossche - Vanveldhoven - Bruno Tobback - Landuyt - (Vlaams) Vandenbroucke - Van Bremt.

 

 

Hopelijk zet deze uitslag de SP.a aan het denken en kiest ze resoluut voor capabele mensen in de toekomst, op de lijsten en in uitvoerende mandaten. En even hopelijk stopt Open Vld met het forceren van de carrière van zonen en dochters, waarvan Mathias De Clercq schijnbaar ook de enige is die meer in zijn mars heeft dan arrogantie. Anders zullen ook zij oogsten wat de SP.a nu gezaaid heeft (en waar spirit mee ten onder aan is gegaan).

Het voorgaande betwist natuurlijk niet de these dat het progressieve kartel is meegesleurd in de val van de PS. Ik hoop dat ik nooit verdacht wordt van sympathieën voor Frank Van Hecke, maar hij heeft natuurlijk wel een punt wanneer hij stelt dat het toch een beetje ridicuul is een dergelijke partij die parasiteert op de armoede (hoe meer armen, werklozen en ambtenaren, hoe meer stemmen), die ervoor zorgt dat een landsdeel blijft kiezen voor non-activiteit, die bewust kiest voor een Wallonië ten onder gaat, te blijven aanhalen als een degelijke, normale partij. Eigenlijk gedraagt de PS zich al vele jaren crimineel tegenover de Belgische jeugd, die ze de armoede injaagt, in ruil voor wat stemmen.

 

Guy Grutman, de correcte zakenman (in koffie) waar Jacky Lafon ondertussen negen maanden een relatie heeft, heeft Jacky in "Het Gravenhof" in Dworp ten huwelijk gevraagd. Deze aanzoek was een grote verrassing voor Jacky. Terwijl Guy het aanzoek deed, speelde Toots Thielemans hun lijfleid "La vie en rose" van Edith Piaf. Enkel - zo stelt Dag Allemaal het toch - naaste familieleden alsook Jean-Marie en Carmen Pfaff, Magriet Hermans en Martine Jonckheere waren daarnaast aanwezig.
 

Jacky Lafon gaat dus trouwen. En gelukkig worden. Mensen die Jacky's levensloop een beetje kennen, zien in dat dit onmogelijk is. Jacky groeide op met een tiran van een vader. Ze was eerst gehuwd met Nest Adriaenssen van de Strangers en kenden daarna vele ongelukkige relaties, zoals met Raymond die achteraf vooral voor haar kaarsen met haar verkeerde, maar ook met verschillende mannen bij wie ze post factum tot de conclusie kwam dat ze vooral uit medelijden met hen samenwas. Ook de verhalen over haar gehandicapte broer en diens eveneens fameus gehancapte vriend, de vernedering die ze opliep in "De Nationale IQ-test" op VTM met haar IQ van 74 (doordat ze haar bril niet meehad) en over haar elektrocutie op de set van familie (en de pillenverslaving die daaruit volgde) zijn genoegzaam bekend. Jacky Lafon is niet in de wieg gelegd om gelukkig te worden. Jacky Lafon gaat dus vooral verder leiden. En scheiden. 
 

Hoewel ik haar, met haar hart van goud (ze gaat jaarlijks met bejaarden - waaronder opperbejaarde Yvonne Verbeeck - naar Lourdes en verleent  steun aan de Cliniclowns, kankerpatiëntjes, kansarme kinderen, verkeersslachtoffertjes, muco- en MS-patiënten, autisten, Martine Jonckheere - als ze kanker heeft - en comapatiënten) het geluk van de wereld wens, ben ik zeker van mijn stuk en in Dag Allemaal van deze week zijn reeds de eerste signalen tussen de regels te lezen.

 

Nadat Dag Allemaal opmerkt dat "Jacky kennende, er wel veel tranen aan te pas zijn gekomen" en Guy Grutman dit bevestigde, wordt Guy gevraagd naar de datum van hun huwelijk. Zijn antwoord is onheilspellend: "Jacky heeft het wel al gehad over een bepaalde dag in september, maar ze kan net zo goed september volgend jaar bedoelen. Met Jacky weet  je nooit." Ook het feit dat Guy out of the blue over Jacky's grootste wens ("ik kan niet anders dan ze respecteren"), "een dankmis in de kerk" komt niet meteen erg passioneel over.

 

Jacky Lafon gaat dus scheiden. In september. Volgend jaar of het jaar erna. Of misschien trouwt ze ook helemaal niet.

 

Economisch liberaal en ook voor de rest zeer progressief... Voor mij is de uitkomst van de stemtest van De Standaard geen verbazing (hoewel ik economisch niet zo liberaal ben als het VLD-programma, eerder ergens tussen het VLD-programma en het VLD-beleid). Ik blijk het dichtst te zitten bij de partij waar ik al één keer voor stemde (VLD) en het verst van de partij waar ik al twee keer  voor stemde (Groen!). Groen! was ditmaal zeker geen optie aangezien ze hun ideologisch progressief discours vernauwen tot ecologie. In principe had ik voor deze verkiezingen dus getwijfeld tussen Spirit - waar ik qua programma het dichtste bij aanleun - en OpenVLD, ware het niet dat op een andere lijst iemand opkomt waar ik helemaal achtersta. Eens te meer zal ik dus waarschijnlijk voor een naamstem gaan.

 

Het LVSV (Liberaal Vlaams StudentenVerbond) heeft donderdagavond iets groots gedaan en heeft zich zo opnieuw gepositioneerd als referentie onder de verenigingen van het Politiek en Filosofisch Konvent (PFK), daar waar Animo (met het krantje Avanti en haar debatavond met Elio Di Rupo vorig jaar) de afgelopen maanden bij mij - als buitenstaander - de hoogste punten scoorde. De enthousiastelingen binnen het LVSV haalden de immer gore Philip Dewinter naar Gent en gaven alle Gentse studenten de kans hem het vuur aan de schenen te leggen. Het resultaat was niet perfect, maar wel prachtig. Studenten vanuit alle (ideologische...) windstreken dienden zich aan en stelden vanuit hun perspectief vragen aan Dewinter. De vragen waren vaak niet erg scherp gesteld en de eeuwige fan van neo-nazi Bert Ericksson mocht best met wat minder schroom aangepakt worden, maar het was echt mooi om te zien hoe de UGentse studenten op een kritische en diverse manier deelnamen aan dit sereen debat.

 

Twee grote verbeterpunten (meer ruimte voor wederwoord van vraagstellers en een moderator die de politicus meer in de hand houdt) ten spijt, smaakt wat het LVSV donderdag bracht, duidelijk naar meer, zeker met de verkiezingen in aantocht. Ik hoop dan ook dat de PFK-verenigingen eindelijk zullen brengen wat ik van hen verwachtte toen ik naar Gent kwam studeren: grootse discussies tussen bekende politici en de studenten (zoals donderdag) en grote debatten tussen de kopstukken van de Vlaamse (en waarom ook niet eens de Waalse?) partijen, best georganiseerd als een samenwerking van de verschillende verenigingen. Hopelijk slaagt de huidige PFK-voorzitster wèl in het aanwakkeren van dergelijke samenwerkingen en zien sommige anderen in dat dogmatisch denken combineren met zichzelf progressief noemen, redelijk belachelijk is.

 

Wat, ten slotte, het slotdiscours van LVSV-voorzitter Dries Holvoet betreft: I couldn't agree more. Als een open, kritisch debat onder de UGentse studenten al niet meer kan of mag, waar moet het dan wel plaatsvinden? De Q&A-avond met de would be Führer gaf de tegenstanders van dergelijke evenementen lik op stuk.

 

 

Een grote aanrader in de VB-lectuur: Deel I van "Vlaams Geblokkeerd - Het onthullende insiders-verhaal van een ex-blokker", Geert Van Cleemput. 

 

 

Een klassieker, maar evenzeer een aanrader voor iedereen die ze nog niet zag: de RTBF-reportages die de wortels van het VB, maar ook de actuele bedenkelijke feiten op een rijtje zet: 

 

 

 Over het de hunker naar het Derde Rijk, het immer aanwezige Berkenkruis en de sympathieke sympathieën van Dewinter en co.

Maandag om 0:00 start in de Tequila het langverwachte medewerkersfeestje van de eerste editie van Student Kick-Off. En het zal fijn wezen, als de Boekentoren tenminste een erg fijn resultaat haalt even ervoor. Iedereen herinnert zich nog wel het grote succes dat Student Kick-Off op 27 september, met o.a. optredens van Eddy Wally, Delavega, Rector Van Cauwenberge, T Hof Van Commerce en Das Pop, was. Wat wij ons als organisatie zeker nog herinneren, is de grootste kinderziekte van de eerste editie, nl. het recruteren, motiveren en briefen van  de medewerkers. Eigenlijk verdienen ze veel meer dan een feestje, maar hopelijk beseffen ze zeer goed hun aandeel in het welslagen van een prachtige dag, in het begin van een hopelijk lange traditie.

 

 

Meer over Student Kick-Off volgt zeker later meer. Kick-Off komt - gelukkig maar, want in 2006 ging mijn hele zomer er aan op - niet langer neer op een paar schouders. Student Kick-Off is nu een VZW en de dagelijkse werking gebeurt via de horizontale celstructuur die me in augustus 2006 al het logische vervolg op Kick-Off 2006 leek. Totaal nieuwe maar vreselijk veelbelovende krachten als Leander Maes en Koen Colpaert werden ondertussen opgenomen in de structuur. Vanzelfsprekend kunnen we nog altijd mensen met passie gebruiken. kickoff@student.UGent.be is het mailadres waarop alle ideeën, voorstellen... welkom zijn!

 

Tot maandagnacht!

 

 

   

 

 

Twee ingeweken Gentenaars maken op YouTube alvast reclame voor de strijd van de Belvedère in de Monumentenstrijd:

 

 

 

(voor 7 stemmen is niet mogelijk in de finale !)