Vorige zaterdag verscheen onderstaand tekstje op gentblogt.be (link) in de reeks studentenverhalen waarvoor ook o.a. Peter - ik weiger met mijn lief schoenen te gaan kopen, maar bij minares kijk ik op geen drie kwartier - Dedecker en Joke - help, mijn cavia heeft een piemel - Renneboog schrijven. Toekomende zaterdag zal deel 2 van de Studenteniconen aldaar verschijnen.

Studenten hebben helden nodig: voorbeelden en peters, meters en voortrekkers. Sommigen gaan één studentenleven mee, anderen overleven generaties. Hieronder som ik enkele mensen op waarvan ik denk dat vele studenten van de huidige generatie deze big peoples nooit zullen vergeten…

BETTY. Naar men fluistert stal Betty, die kultcafé Rococo in het Patershol uitbaat, ooit in Parijs alle mannenharten, waarschijnlijk met meer dan haar zang- en acteerkwaliteiten! De Rococo is eigenlijk geen café, maar gewoon de huiskamer van Betty waar je binnenstapt zonder kloppen. Met veel overgave en wijsheid luistert deze vrouw naar je diepste zieleroerselen. Dat in Betty’s woonkamer zich vaak Gentse kultfiguren bevinden, zoals Danny Vandenbossche en Bob De Moor, dat hoeft niet te verbazen! Betalen hoef je enkel als je écht genoten hebt. Betty kent haar wereld immers.

JULIËN. Welke student kent de joviale uitbater van “De Gouden Saté”, het frietkot aan het rond punt dat de Overpoort inleidt, nu niet? Ook al smaken de frieten elders misschien net iets beter, bij Juliën kun je smullen met passie! Problematisch is wel dat De Gouden Saté zo kult en studentikoos is, dat sommigen er elke dag passeren en dan tenonder gaan aan vroegtijdige dementie (het vergeten van geplaceerde kniezwengels in De Coulissen enzo). Niet dat De Gouden Saté nu een “hip” meelopersplekje of matuvudorp is geworden zoals de Limonada, de Culture Club of de Sweet Sixteen… Bij Juliën komen quasi enkel toffe mensen. De man zou indien dat niet zo was nog liever zijn zaak sluiten!

RITA. Wie zorgt ervoor dat je gegaarde kipfilet, je pladijs meuniere of je kampernoelieroomsoep in studentenresto De Brug ’s avonds heel wat lekkerder smaakt dan ’s middags? Rita, de vrolijke vrouw die sinds jaar en dag één van de kassa’s “doet” tijdens de avondresto. Rita kun je niet beschrijven, je moet ze meemaken. En dan nog de 10 cent! En smakelijk!